ده فرمان فهرستی از دستورات مذهبی است که طبق کتب پیدایش و تثنیه از جانب خدا، بر موسی در محلی به نام کوه سینا وحی شد. به باور یهودیان و مسیحیان، این احکام بر دو لوح سنگی حک شدند و موسی آنها را برای قوم بنی اسرائیل خواند. اين فرمان ها محور شريعت يهودند و تمام احكام شريعت در همين فرمان ها ريشه دارد. قوم اسرائيل با پذيرفتنِ اين فرمان ها با خدا هم پيمان مى شود. در قرآن كريم نيز به «الواح» اشاره شده است (سوره اعراف، آيه 145) كه اشاره است به دو لوح ده فرمان. ده فرمان در باب بيستم سفر خروج و در باب پنجم سفر تثنيه، به طور منظم (با تفاوت هاى بسيار اندك)، و در جاى جاى تورات، به گونه اى پراكنده ذكر شده است.


۱- من خداوند خالق تو هستم که تو را از اسارت و بندگی مصر آزاد ساختم.
۲- تو را معبود دیگری جز من نباشد. هیچ تصویری از آنچه در آسمان و یا بر روی زمین و یا در آب است، نساز و آنها را پرستش ننما.
۳- نام خدای خالقت را بیهوده بر زبان نیاور (از آن سوءاستفاده نکن[نیازمند منبع]).
۴- روز شنبه را به یاد داشته باش تا آن را مقدس بداری.
۵- پدر و مادرت را احترام بگذار.
۶- قتل نکن و به مردم ظلم نکن. کودکان را نکشید.
۷- زنا نکن.
۸- دزدی نکن.
۹- در مورد همنوعت شهادت دروغ نده.
۱۰- چشم طمع به مال و ناموس دیگران نداشته باش.
-----------------------------------
منایع:
سفر خروج، آیه ی 20
فصلنامه هفت آسمان؛ شماره چهاردهم؛ حسين سليمانى