عشق به علی عشق به همه فضایل و پاکی ها و خوبی هاست. هر کس عاشق علی نیست به وادی انسانیت قدم نگذاشته و زیبائیها را تشخیص نمی دهد. و کسی که زیبائی را تشخیص ندهد نگاه الهی و جان نورانی ندارد. عشق به مولا نا امیر المومنین علی ابن ابیطالب ع تو فیق می خواهد. آنهم لطف و عنا یت الهی باید شامل حال کسی شود تا به این مرحله برسد.مولوی زمانی یک فرد دور از شناخت ولایت بود تا آنکه توسط سلطان المعشوقین سید محمد ملک داد تبریزی مشهور به شمش پرنده و شمس تبریزی با ولایت امیر المو منین علی ع آشنا شد که در مرحله قبل از شناخت شعر پیر چنگی را گفته و در آن از یکی از خلفائ راشدین آنچنان تعریفی می کند و در مرحله بعد آن مدایح و قصاید عالی المضمون را در باب شخصیت ممتاز علی ع می سراید:پیمان به حیدر بسته ام      عهد عمر بشکسته ام امروز خندان آمد م/ مست زبر دست آمدم/نور محمد یافتم   تا دیر را در بشکنم /که متاسفانه فروزانفر آن را حذف نموده ولی در نسخه اصلی قونیه موجود است. همچنین در اشعار دیگر :تا صورت پیوند جهان /بودعلی بود       تانقش ز مین بود و زمان بود علی بود      سلطان سخا و کرم و جود علی بود